ci-wu-nem

ciwunem (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ciwun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ciwunpojedyncza mianownikmęski osobowy
ciwunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ciwunapojedyncza biernikmęski osobowy
ciwunachmnoga miejscownikmęski osobowy
ciwunamimnoga narzędnikmęski osobowy
ciwunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ciwunimnoga mianownikmęski osobowy
ciwunimnoga wołaczmęski osobowy
ciwuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ciwuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
ciwunommnoga celownikmęski osobowy
ciwunowipojedyncza celownikmęski osobowy
ciwunowiemnoga mianownikmęski osobowy
ciwunowiemnoga wołaczmęski osobowy
ciwunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ciwunówmnoga biernikmęski osobowy
ciwunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ciwunymnoga biernikmęski zwierzęcy
ciwunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz