cu-żyt-ki

Cużytki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Cużytek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Cużytekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Cużytkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Cużytkapojedyncza biernikmęski osobowy
Cużytkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Cużytkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Cużytkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Cużytkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Cużytkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Cużytkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Cużytkommnoga celownikmęski osobowy
Cużytkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Cużytkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Cużytkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Cużytkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Cużytkówmnoga biernikmęski osobowy
Cużytkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Cużytkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz