cu-dac-twu

cudactwu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: cudactwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudactwmnoga dopełniacznijaki
cudactwamnoga mianowniknijaki
cudactwamnoga bierniknijaki
cudactwamnoga wołacznijaki
cudactwapojedyncza dopełniacznijaki
cudactwachmnoga miejscowniknijaki
cudactwamimnoga narzędniknijaki
cudactwempojedyncza narzędniknijaki
cudactwiepojedyncza miejscowniknijaki
cudactwopojedyncza mianowniknijaki
cudactwopojedyncza bierniknijaki
cudactwopojedyncza wołacznijaki
cudactwommnoga celowniknijaki
cudactwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz