cu-dacz-ce

cudaczce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cudaczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudaczcepojedyncza celownikżeński
cudaczcepojedyncza miejscownikżeński
cudaczekmnoga dopełniaczżeński
cudaczkapojedyncza mianownikżeński
cudaczkachmnoga miejscownikżeński
cudaczkamimnoga narzędnikżeński
cudaczkąpojedyncza narzędnikżeński
cudaczkępojedyncza biernikżeński
cudaczkimnoga mianownikżeński
cudaczkimnoga biernikżeński
cudaczkimnoga wołaczżeński
cudaczkipojedyncza dopełniaczżeński
cudaczkopojedyncza wołaczżeński
cudaczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz