cu-do-two-ru

cudotworu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: cudotwór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudotworachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
cudotworamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
cudotworempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
cudotworommnoga celownikmęski rzeczowy
cudotworowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
cudotworówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
cudotworupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
cudotworymnoga mianownikmęski rzeczowy
cudotworymnoga biernikmęski rzeczowy
cudotworymnoga wołaczmęski rzeczowy
cudotworzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
cudotworzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
cudotwórpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
cudotwórpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz