cu-dzik

Cudzik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Cudzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Cudzikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Cudzikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Cudzikapojedyncza biernikmęski osobowy
Cudzikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Cudzikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Cudzikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Cudzikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Cudzikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Cudzikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Cudzikommnoga celownikmęski osobowy
Cudzikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Cudzikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Cudzikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Cudzikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Cudzikówmnoga biernikmęski osobowy
Cudzikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Cudzikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Cudzik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Cudzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Cudzikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Cudzikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Cudzikpojedyncza mnoga celownikżeński
Cudzikpojedyncza mnoga biernikżeński
Cudzikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Cudzikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Cudzikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz