cu-dzo-ziem-ca

cudzoziemca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cudzoziemiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudzoziemcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cudzoziemcapojedyncza biernikmęski osobowy
cudzoziemcachmnoga miejscownikmęski osobowy
cudzoziemcamimnoga narzędnikmęski osobowy
cudzoziemcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
cudzoziemcemnoga biernikmęski zwierzęcy
cudzoziemcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
cudzoziemcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cudzoziemcommnoga celownikmęski osobowy
cudzoziemcowipojedyncza celownikmęski osobowy
cudzoziemcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cudzoziemcówmnoga biernikmęski osobowy
cudzoziemcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cudzoziemcupojedyncza wołaczmęski osobowy
cudzoziemcymnoga mianownikmęski osobowy
cudzoziemcymnoga wołaczmęski osobowy
cudzoziemczepojedyncza wołaczmęski osobowy
cudzoziemiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz