cu-kier-nie

cukiernie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cukiernia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cukiernimnoga dopełniaczżeński
cukiernipojedyncza celownikżeński
cukiernipojedyncza miejscownikżeński
cukiernipojedyncza dopełniaczżeński
cukierniapojedyncza mianownikżeński
cukierniachmnoga miejscownikżeński
cukierniamimnoga narzędnikżeński
cukierniąpojedyncza narzędnikżeński
cukierniemnoga mianownikżeński
cukierniemnoga biernikżeński
cukierniemnoga wołaczżeński
cukierniępojedyncza biernikżeński
cukierniopojedyncza wołaczżeński
cukierniommnoga celownikżeński
cukierńmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz