cu-kro-wa-ry

cukrowary (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: cukrowar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cukrowarpojedyncza mianownikmęski osobowy
cukrowarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cukrowarapojedyncza biernikmęski osobowy
cukrowarachmnoga miejscownikmęski osobowy
cukrowaramimnoga narzędnikmęski osobowy
cukrowarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cukrowarommnoga celownikmęski osobowy
cukrowarowipojedyncza celownikmęski osobowy
cukrowarowiemnoga mianownikmęski osobowy
cukrowarowiemnoga wołaczmęski osobowy
cukrowarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cukrowarówmnoga biernikmęski osobowy
cukrowarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
cukrowarymnoga biernikmęski zwierzęcy
cukrowarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
cukrowarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
cukrowarzepojedyncza wołaczmęski osobowy
cukrowarzymnoga mianownikmęski osobowy
cukrowarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz