cu-krow-ce

cukrowce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: cukrowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cukrowcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
cukrowcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
cukrowcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
cukrowcemnoga mianownikmęski rzeczowy
cukrowcemnoga biernikmęski rzeczowy
cukrowcemnoga wołaczmęski rzeczowy
cukrowcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
cukrowcommnoga celownikmęski rzeczowy
cukrowcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
cukrowcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
cukrowcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
cukrowcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
cukrowiecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
cukrowiecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz