cu-krow-ni-kiem

cukrownikiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cukrownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cukrownicymnoga mianownikmęski osobowy
cukrownicymnoga wołaczmęski osobowy
cukrownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
cukrownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cukrownikapojedyncza biernikmęski osobowy
cukrownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
cukrownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
cukrownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
cukrownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
cukrownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
cukrownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cukrownikommnoga celownikmęski osobowy
cukrownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
cukrownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cukrownikówmnoga biernikmęski osobowy
cukrownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cukrownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz