cu-mow-nik

cumownik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cumownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cumownicymnoga mianownikmęski osobowy
cumownicymnoga wołaczmęski osobowy
cumownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
cumownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cumownikapojedyncza biernikmęski osobowy
cumownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
cumownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
cumownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
cumownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
cumownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
cumownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cumownikommnoga celownikmęski osobowy
cumownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
cumownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cumownikówmnoga biernikmęski osobowy
cumownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cumownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz