cwa-niacz-ku

cwaniaczku (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cwaniaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cwaniaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
cwaniaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cwaniaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
cwaniaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
cwaniaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
cwaniaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
cwaniaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
cwaniaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
cwaniaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cwaniaczkommnoga celownikmęski osobowy
cwaniaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
cwaniaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
cwaniaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
cwaniaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cwaniaczkówmnoga biernikmęski osobowy
cwaniaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cwaniaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz