cy-be-tu

cybetu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: cybet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cybeciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
cybeciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
cybetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
cybetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
cybetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
cybetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
cybetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
cybetommnoga celownikmęski rzeczowy
cybetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
cybetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
cybetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
cybetymnoga mianownikmęski rzeczowy
cybetymnoga biernikmęski rzeczowy
cybetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz