cy-pria-nie

Cyprianie (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Cyprian

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Cyprianpojedyncza mianownikmęski osobowy
Cyprianapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Cyprianapojedyncza biernikmęski osobowy
Cyprianachmnoga miejscownikmęski osobowy
Cyprianamimnoga narzędnikmęski osobowy
Cyprianempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Cyprianiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Cyprianiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Cyprianommnoga celownikmęski osobowy
Cyprianowipojedyncza celownikmęski osobowy
Cyprianowiemnoga mianownikmęski osobowy
Cyprianowiemnoga wołaczmęski osobowy
Cyprianówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Cyprianówmnoga biernikmęski osobowy
Cyprianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Cyprianymnoga biernikmęski zwierzęcy
Cyprianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz