cy-tro-ku

cytroku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: cytrok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cytrokpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
cytrokpojedyncza biernikmęski rzeczowy
cytrokapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
cytrokachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
cytrokamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
cytrokimnoga mianownikmęski rzeczowy
cytrokimnoga biernikmęski rzeczowy
cytrokimnoga wołaczmęski rzeczowy
cytrokiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
cytrokommnoga celownikmęski rzeczowy
cytrokowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
cytrokówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
cytrokupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
cytrokupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz