czar-nik

Czarnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Czarnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czarnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Czarnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Czarnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Czarnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Czarnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Czarnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Czarnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Czarnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Czarnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Czarnikommnoga celownikmęski osobowy
Czarnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Czarnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Czarnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Czarnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Czarnikówmnoga biernikmęski osobowy
Czarnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Czarnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Czarnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Czarnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czarnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Czarnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Czarnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Czarnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Czarnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Czarnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Czarnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz