cze-cho-sło-wac-ko-ść

czechosłowackość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: czechosłowackość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czechosłowackościmnoga dopełniaczżeński
czechosłowackościmnoga mianownikżeński
czechosłowackościmnoga biernikżeński
czechosłowackościmnoga wołaczżeński
czechosłowackościpojedyncza celownikżeński
czechosłowackościpojedyncza miejscownikżeński
czechosłowackościpojedyncza dopełniaczżeński
czechosłowackościpojedyncza wołaczżeński
czechosłowackościachmnoga miejscownikżeński
czechosłowackościamimnoga narzędnikżeński
czechosłowackościąpojedyncza narzędnikżeński
czechosłowackościommnoga celownikżeński
czechosłowackośćpojedyncza biernikżeński
czechosłowackośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz