czte-ro-pak

czteropak (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: czteropak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czteropakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
czteropakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
czteropakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
czteropakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
czteropakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
czteropakimnoga mianownikmęski rzeczowy
czteropakimnoga biernikmęski rzeczowy
czteropakimnoga wołaczmęski rzeczowy
czteropakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
czteropakommnoga celownikmęski rzeczowy
czteropakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
czteropakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
czteropakupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
czteropakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
czteropakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz