czu-baj-ka-mi

czubajkami (nazwa pospolita) rzeczownik mikol.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: czubajka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czubajcepojedyncza celownikżeński
czubajcepojedyncza miejscownikżeński
czubajekmnoga dopełniaczżeński
czubajkapojedyncza mianownikżeński
czubajkachmnoga miejscownikżeński
czubajkamimnoga narzędnikżeński
czubajkąpojedyncza narzędnikżeński
czubajkępojedyncza biernikżeński
czubajkimnoga mianownikżeński
czubajkimnoga biernikżeński
czubajkimnoga wołaczżeński
czubajkipojedyncza dopełniaczżeński
czubajkopojedyncza wołaczżeński
czubajkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz