czu-ma-cy

czumacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: czumak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czumacymnoga mianownikmęski osobowy
czumacymnoga wołaczmęski osobowy
czumakpojedyncza mianownikmęski osobowy
czumakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
czumakapojedyncza biernikmęski osobowy
czumakachmnoga miejscownikmęski osobowy
czumakamimnoga narzędnikmęski osobowy
czumakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
czumakimnoga biernikmęski zwierzęcy
czumakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
czumakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
czumakommnoga celownikmęski osobowy
czumakowipojedyncza celownikmęski osobowy
czumakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
czumakówmnoga biernikmęski osobowy
czumakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
czumakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz