czyn-ni-ku

czynniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: czynnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czynnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
czynnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
czynnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
czynnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
czynnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
czynnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
czynnikimnoga biernikmęski rzeczowy
czynnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
czynnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
czynnikommnoga celownikmęski rzeczowy
czynnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
czynnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
czynnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
czynnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz