czy-tel-ni-ku

czytelniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: czytelnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czytelnicymnoga mianownikmęski osobowy
czytelnicymnoga wołaczmęski osobowy
czytelnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
czytelnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
czytelnikapojedyncza biernikmęski osobowy
czytelnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
czytelnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
czytelnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
czytelnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
czytelnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
czytelnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
czytelnikommnoga celownikmęski osobowy
czytelnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
czytelnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
czytelnikówmnoga biernikmęski osobowy
czytelnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
czytelnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz