córu-nie

córunie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: córunia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
córunimnoga dopełniaczżeński
córunipojedyncza celownikżeński
córunipojedyncza miejscownikżeński
córunipojedyncza dopełniaczżeński
córuniapojedyncza mianownikżeński
córuniachmnoga miejscownikżeński
córuniamimnoga narzędnikżeński
córuniąpojedyncza narzędnikżeński
córuniemnoga mianownikżeński
córuniemnoga biernikżeński
córuniemnoga wołaczżeński
córuniępojedyncza biernikżeński
córuniommnoga celownikżeński
córuniupojedyncza wołaczżeński
córuńmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz