da-ce-wi-czu

Dacewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dacewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dacewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dacewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dacewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dacewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dacewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dacewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dacewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dacewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dacewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dacewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dacewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dacewiczommnoga celownikmęski osobowy
Dacewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dacewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dacewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dacewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dacewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dacewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dacewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz