dam-ni-czan

damniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: damniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
damniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
damniczanmnoga biernikmęski osobowy
damniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
damniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
damniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
damniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
damniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
damniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
damniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
damniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
damniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
damniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
damniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
damniczanommnoga celownikmęski osobowy
damniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
damniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
damniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz