de-bi-tu

debitu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: debit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
debiciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
debiciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
debitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
debitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
debitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
debitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
debitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
debitommnoga celownikmęski rzeczowy
debitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
debitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
debitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
debitymnoga mianownikmęski rzeczowy
debitymnoga biernikmęski rzeczowy
debitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz