de-biu-ci-ki

debiuciki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: debiucik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
debiucikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
debiucikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
debiucikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
debiucikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
debiucikimnoga mianownikmęski rzeczowy
debiucikimnoga biernikmęski rzeczowy
debiucikimnoga wołaczmęski rzeczowy
debiucikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
debiucikommnoga celownikmęski rzeczowy
debiucikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
debiucikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
debiucikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
debiucikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
debiucikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz