de-cer-na-tu

decernatu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: decernat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
decernaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
decernaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
decernatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
decernatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
decernatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
decernatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
decernatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
decernatommnoga celownikmęski rzeczowy
decernatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
decernatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
decernatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
decernatymnoga mianownikmęski rzeczowy
decernatymnoga biernikmęski rzeczowy
decernatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz