dech-ni-ków

Dechników (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dechnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dechnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dechnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dechnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dechnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dechnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dechnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dechnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dechnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dechnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dechnikommnoga celownikmęski osobowy
Dechnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dechnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dechnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dechnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dechnikówmnoga biernikmęski osobowy
Dechnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dechnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz