de-cy-tek-sy

decyteksy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: decyteks

słowoliczbaprzypadekrodzaj
decytekspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
decytekspojedyncza biernikmęski rzeczowy
decyteksapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
decyteksachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
decyteksamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
decyteksempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
decyteksiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
decyteksiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
decyteksommnoga celownikmęski rzeczowy
decyteksowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
decyteksówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
decyteksymnoga mianownikmęski rzeczowy
decyteksymnoga biernikmęski rzeczowy
decyteksymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz