de-de-ro-nu

dederonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dederon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dederonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dederonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dederonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dederonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dederonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dederoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dederoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dederonommnoga celownikmęski rzeczowy
dederonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dederonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dederonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dederonymnoga mianownikmęski rzeczowy
dederonymnoga biernikmęski rzeczowy
dederonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz