de-dy-ki

Dedyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dedyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dedykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dedykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dedykapojedyncza biernikmęski osobowy
Dedykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dedykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dedykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dedykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dedykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dedykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dedykommnoga celownikmęski osobowy
Dedykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dedykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dedykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dedykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dedykówmnoga biernikmęski osobowy
Dedykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dedykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz