de-frau-da-cyj

defraudacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: defraudacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
defraudacjapojedyncza mianownikżeński
defraudacjachmnoga miejscownikżeński
defraudacjamimnoga narzędnikżeński
defraudacjąpojedyncza narzędnikżeński
defraudacjemnoga mianownikżeński
defraudacjemnoga biernikżeński
defraudacjemnoga wołaczżeński
defraudacjępojedyncza biernikżeński
defraudacjipojedyncza celownikżeński
defraudacjipojedyncza miejscownikżeński
defraudacjipojedyncza dopełniaczżeński
defraudacjopojedyncza wołaczżeński
defraudacjommnoga celownikżeński
defraudacjimnoga dopełniaczżeński
defraudacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz