de-frau-dan-tem

defraudantem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: defraudant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
defraudancimnoga mianownikmęski osobowy
defraudancimnoga wołaczmęski osobowy
defraudanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
defraudanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
defraudantpojedyncza mianownikmęski osobowy
defraudantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
defraudantapojedyncza biernikmęski osobowy
defraudantachmnoga miejscownikmęski osobowy
defraudantamimnoga narzędnikmęski osobowy
defraudantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
defraudantommnoga celownikmęski osobowy
defraudantowipojedyncza celownikmęski osobowy
defraudantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
defraudantówmnoga biernikmęski osobowy
defraudantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
defraudantymnoga biernikmęski zwierzęcy
defraudantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz