dej-ma-ni

dejmani (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dejman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dejmanpojedyncza mianownikmęski osobowy
dejmanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dejmanapojedyncza biernikmęski osobowy
dejmanachmnoga miejscownikmęski osobowy
dejmanamimnoga narzędnikmęski osobowy
dejmanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dejmanimnoga mianownikmęski osobowy
dejmanimnoga wołaczmęski osobowy
dejmaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dejmaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dejmanommnoga celownikmęski osobowy
dejmanowipojedyncza celownikmęski osobowy
dejmanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dejmanówmnoga biernikmęski osobowy
dejmanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dejmanymnoga biernikmęski zwierzęcy
dejmanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz