de-ka-den-ty-zmie

dekadentyzmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekadentyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekadentyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekadentyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekadentyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekadentyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekadentyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekadentyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekadentyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dekadentyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
dekadentyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekadentyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekadentyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekadentyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
dekadentyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
dekadentyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz