de-ka-lu-me-nu

dekalumenu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekalumen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekalumenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekalumenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekalumenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekalumenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekalumenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekalumeniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekalumeniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dekalumenommnoga celownikmęski rzeczowy
dekalumenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekalumenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekalumenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekalumenymnoga mianownikmęski rzeczowy
dekalumenymnoga biernikmęski rzeczowy
dekalumenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz