de-kan-ta-to-rem

dekantatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekantator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekantatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekantatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekantatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekantatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekantatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekantatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekantatorommnoga celownikmęski rzeczowy
dekantatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekantatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekantatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
dekantatorymnoga biernikmęski rzeczowy
dekantatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
dekantatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekantatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz