de-kar-chą

dekarchą (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dekarcha

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekarchapojedyncza mianownikmęski osobowy
dekarchachmnoga miejscownikmęski osobowy
dekarchamimnoga narzędnikmęski osobowy
dekarchąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dekarchępojedyncza biernikmęski osobowy
dekarchopojedyncza wołaczmęski osobowy
dekarchommnoga celownikmęski osobowy
dekarchowiemnoga mianownikmęski osobowy
dekarchowiemnoga wołaczmęski osobowy
dekarchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dekarchówmnoga biernikmęski osobowy
dekarchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dekarchymnoga biernikmęski zwierzęcy
dekarchymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dekarchypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dekarszepojedyncza celownikmęski osobowy
dekarszepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz