de-ka-sty-li

dekastyli (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekastyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekastylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekastylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekastylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekastylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekastylemnoga mianownikmęski rzeczowy
dekastylemnoga biernikmęski rzeczowy
dekastylemnoga wołaczmęski rzeczowy
dekastylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekastylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekastylommnoga celownikmęski rzeczowy
dekastylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekastylówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekastylupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekastylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekastylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz