de-kla-ma-tor-ki

deklamatorki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: deklamatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
deklamatorcepojedyncza celownikżeński
deklamatorcepojedyncza miejscownikżeński
deklamatorekmnoga dopełniaczżeński
deklamatorkapojedyncza mianownikżeński
deklamatorkachmnoga miejscownikżeński
deklamatorkamimnoga narzędnikżeński
deklamatorkąpojedyncza narzędnikżeński
deklamatorkępojedyncza biernikżeński
deklamatorkimnoga mianownikżeński
deklamatorkimnoga biernikżeński
deklamatorkimnoga wołaczżeński
deklamatorkipojedyncza dopełniaczżeński
deklamatorkopojedyncza wołaczżeński
deklamatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz