de-kla-ma-to-ry-kach

deklamatorykach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: deklamatoryka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
deklamatorycepojedyncza celownikżeński
deklamatorycepojedyncza miejscownikżeński
deklamatorykmnoga dopełniaczżeński
deklamatorykapojedyncza mianownikżeński
deklamatorykachmnoga miejscownikżeński
deklamatorykamimnoga narzędnikżeński
deklamatorykąpojedyncza narzędnikżeński
deklamatorykępojedyncza biernikżeński
deklamatorykimnoga mianownikżeński
deklamatorykimnoga biernikżeński
deklamatorykimnoga wołaczżeński
deklamatorykipojedyncza dopełniaczżeński
deklamatorykopojedyncza wołaczżeński
deklamatorykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz