de-kli-na-cyj-ce

deklinacyjce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: deklinacyjka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
deklinacyjcepojedyncza celownikżeński
deklinacyjcepojedyncza miejscownikżeński
deklinacyjekmnoga dopełniaczżeński
deklinacyjkapojedyncza mianownikżeński
deklinacyjkachmnoga miejscownikżeński
deklinacyjkamimnoga narzędnikżeński
deklinacyjkąpojedyncza narzędnikżeński
deklinacyjkępojedyncza biernikżeński
deklinacyjkimnoga mianownikżeński
deklinacyjkimnoga biernikżeński
deklinacyjkimnoga wołaczżeński
deklinacyjkipojedyncza dopełniaczżeński
deklinacyjkopojedyncza wołaczżeński
deklinacyjkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz