de-kok-ty

dekokty (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekokt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekokciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekokciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dekoktpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekoktpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekoktachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekoktamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekoktempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekoktommnoga celownikmęski rzeczowy
dekoktowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekoktówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekoktupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekoktymnoga mianownikmęski rzeczowy
dekoktymnoga biernikmęski rzeczowy
dekoktymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz