de-ko-mu-ni-za-to-rem

dekomunizatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dekomunizator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekomunizatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
dekomunizatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dekomunizatorapojedyncza biernikmęski osobowy
dekomunizatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
dekomunizatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
dekomunizatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dekomunizatorommnoga celownikmęski osobowy
dekomunizatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
dekomunizatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dekomunizatorówmnoga biernikmęski osobowy
dekomunizatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dekomunizatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
dekomunizatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dekomunizatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dekomunizatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dekomunizatorzymnoga mianownikmęski osobowy
dekomunizatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz