de-kon-fi-tur

dekonfitur (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dekonfitura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekonfiturmnoga dopełniaczżeński
dekonfiturapojedyncza mianownikżeński
dekonfiturachmnoga miejscownikżeński
dekonfituramimnoga narzędnikżeński
dekonfiturąpojedyncza narzędnikżeński
dekonfiturępojedyncza biernikżeński
dekonfituropojedyncza wołaczżeński
dekonfiturommnoga celownikżeński
dekonfiturymnoga mianownikżeński
dekonfiturymnoga biernikżeński
dekonfiturymnoga wołaczżeński
dekonfiturypojedyncza dopełniaczżeński
dekonfiturzepojedyncza celownikżeński
dekonfiturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz