de-kon-struk-tor

dekonstruktor (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dekonstruktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekonstruktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
dekonstruktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dekonstruktorapojedyncza biernikmęski osobowy
dekonstruktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
dekonstruktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
dekonstruktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dekonstruktorommnoga celownikmęski osobowy
dekonstruktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
dekonstruktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dekonstruktorówmnoga biernikmęski osobowy
dekonstruktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dekonstruktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
dekonstruktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dekonstruktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dekonstruktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dekonstruktorzymnoga mianownikmęski osobowy
dekonstruktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz