de-ko-ra-to-rach

dekoratorach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dekorator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekoratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
dekoratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dekoratorapojedyncza biernikmęski osobowy
dekoratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
dekoratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
dekoratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dekoratorommnoga celownikmęski osobowy
dekoratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
dekoratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dekoratorówmnoga biernikmęski osobowy
dekoratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dekoratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
dekoratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dekoratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dekoratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dekoratorzymnoga mianownikmęski osobowy
dekoratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz