de-kor-tem

dekortem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekort

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekorciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekorciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dekortpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekortpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekortachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekortamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekortempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekortommnoga celownikmęski rzeczowy
dekortowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekortówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekortupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekortymnoga mianownikmęski rzeczowy
dekortymnoga biernikmęski rzeczowy
dekortymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz